Komornik to organ władzy publicznej, który ściąga długi potwierdzone przez sąd. Warto pamiętać, że z komornikiem nie można negocjować, ponieważ egzekwuje długi potwierdzone prawomocnym orzeczeniem. Najczęściej zajmuje wynagrodzenie dłużnika, co jest możliwe dzięki wysłaniu do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zapytania o to, kto płaci jego składki. W ten sposób kontaktuje się z pracodawcą i na jego adres kieruje wniosek o zajęcie pensji. Należy pamiętać, że komornik nie może zająć równowartości kwoty pensji minimalnej wyznaczonej na dany rok. W 2020 roku komornik musi bezwzględnie pozostawić 1921 zł brutto w przypadku umowy o pracę.

Wierzyciel we wniosku o ściągnięcie długu wskazuje komornikowi sposoby egzekucji wobec konkretnego dłużnika. Od tego roku obowiązuje nowe prawo dotyczące egzekucji komorniczej dotyczące majątku. Komornik sądowy nie może już zająć przedmiotów urządzenia domowego niezbędnych w codziennym funkcjonowaniu dłużnika, takich jak lodówka, pralka oraz odkurzacz. Oprócz zajęcia wynagrodzenia komornik sądowy może zająć rachunek bankowy, emeryturę lub rentę, a także nadpłaty podatku oraz ruchomości i nieruchomości dłużnika.

Proces egzekucji komorniczej

Sposób działania komornika w każdej egzekucji jest taki sam. Rozpoczyna się od niespłacania kredytu lub pożyczki przez osobę, która podjęła się tego zobowiązania. Następnie wierzyciel wypowiada zawartą umowę, kierując sprawę o ściągnięcie należności finansowych. Orzeczenie sądu potwierdzające dług w postaci konkretnej kwoty sprawia, że wnioskowi zostaje nadana klauzula wykonalności, a do komornika trafia wniosek egzekucyjny.

Komornik sądowy to osoba, której przysługują specjalne usprawnienia związane z wykonywanym zawodem i przeprowadzaniem egzekucji komorniczej. Jednym z nich jest przymus, który pozwala mu wejść wraz z policją do mieszkania dłużnika, ściągnąć pieniądze z jego rachunku bankowego lub zająć jego własność. Co więcej, komornik może wezwać do złożenia wykazu majątku. Wtedy dłużnik zmuszony jest do sporządzenia na piśmie wykazu majątku lub przekazania go w formie ustnej do protokołu. Brak wykonania tego zalecenia może skutkować karą grzywny.